Marzysz o czymś każdego dnia i nie potrafisz postanowić co zrobić ze swoim życiem. Żyjesz tak jak ci każą ogólne reguły. Każdy ma swoje zadanie. Szkoła, praca, emerytura, śmierć. A gdzie ambicje? Powiedz mi co chciałabyś teraz robić? A co robisz? Czy leżysz przed laptopem, a masz do wykonania 100 innych czynności? A może wyrwałaś/eś się właśnie z natłoku zadań i czytasz na jednym wdechu? Odetchnij. Zamknij oczy. Wyobraź sobie najpiękniejsze miejsce na świecie. Pomyśl kogo tam zabierzesz? Osobę, którą widzisz codziennie, a może dawną przyjaciółkę, o której zapomniałaś, lub mówicie sobie przelotne ,,Cześć!'' gdzieś na ulicy? Może swoich rodziców, którym tak wiele zawdzięczasz? Nie sądzę, że chcesz być sam/a. Ludzie są stworzeni by żyć razem, a nie samotni jak... chyba nikt nie chce iść przez życie w pojedynkę. Wyjdźmy poza ograniczenia, które sami sobie stawiamy. Trzeba rozerwać barierę i pokonać strach do nowych rzeczy. Teraz albo nigdy możesz dokonać czegoś przełomowego. Postaw się rzeczywistości, stwórz coś innego. Pokaż, że alternatywy istnieją, że możesz czegoś dokonać. Przestań się podporządkowywać regułom. Zasady są po to by je łamać. Dziękuje, że tutaj jesteś, a teraz idź dalej zdobywać świat... Na co czekasz?!
Czytaj dalej »
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą inspiracja. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą inspiracja. Pokaż wszystkie posty
Depresja...?! Nie poddawaj się!
Szczerze mówiąc miałam dodać już dwa posty, lecz nawet ich nie napisałam, w jednym może, z dwa zdania powstały. Nie zrobiłam tego z lenistwa. Życie w XXI wieku jest wyczerpujące. Kiedyś spędzałeś/aś czas z rodziną, wymyślaliście coraz nowsze zabawy dla zabicia czasu. Teraz jak wyłączą czasem prąd jest długie milczenie...
Dzisiejszej technologii jest mnóstwo plusów i minusów, lecz nie o tym chce pisać. Tworzenie to moje życie, największa pasja jaką mam. Każdy z nas ma jakiś talent, który musi rozwijać.
Czemu ogrom nauki jaki na nas zrzucają ma zabierać nam czas jaki poświęcamy pasji?
Chciałam napisać post o pozytywnych ludziach, którzy osiągają coś po przez optymizm. Ale coś mnie blokowało. Odrabianie lekcji do 00:00. Zazwyczaj odrabiam matematykę w autobusie, bo po prostu usypiałam na książkach. Czemu zabijają nasz optymizm. Myślę, a nauczę się tego i tego. Nie! Nie możesz bo musisz zdać jeszcze z 10 innych przedmiotów, a nie którzy nawet z 16.
To nie post o edukacji i nie podanie o kolejną reformę. To post o faktach.
Czemu akurat depresja? Wychodzisz z domu jest ciemno. W szkole za oknami jest piękne słońce, czasem po prószy śnieg, teraz to nawet częściej, a ty? Musisz uczyć się logarytmów. Co z tego że chcesz być humanistą, musisz umieć ile to jest 2 do potęgi 45123545.
Przyznaje się zaniedbałam się, mam bałagan w pokoju, mam bałagan w głowie, mam puste w miejscu pasji. Jak można coś realizować, kiedy wracając po ciemku do domu myślisz, że jeszcze po kilkunastu godzinach w szkole musisz kolejny raz liczyć te ''cudowne'' logarytmy i zrobić milion innych rzeczy z każdego przedmiotu. Dajmy już spokój szkole. Powiedz mi lepiej, kiedy ostatnio odłożyłeś/aś telefon chociaż na godzinę. Ja jeszcze potrafię zostawić telefon i iść w świat. Największym minusem jest ta ciemność. Chciałabym pobyć na świeżym powietrzu w moim lesie z jeziorkiem na skraju, lecz ciemność mnie zamyka. A przez to zamykam się w sobie. Udaje uśmiech, wszyscy myślą ,,Wow! Ale jesteś pozytywna i odważna.'' Nie prawda. Boję się... Przyznaje, boję się. Czego? Każdej sekundy jaka następuje, każdego powiadomienia o ocenie, każdej minuty w jakiej ładuje się telefon by wyświetlić stronę z dziennikiem elektronicznym. Boję się, że moja nauka nie daje nic. Milion cyferek decyduje o mnie. Boję się, że uderzę o dno i wszystkie moje plany legną w gruzach, bo nie dam rady. Lecz strach jest najgorszym wrogiem jakiego możesz mieć! Trzeba wstać! Iść dalej... Ale gdzie? Nie myśl zbyt długo odpowiedź jest prosta. Tam gdzie będziesz szczęśliwy/a. Kiedy wiesz, że wracając do tego miejsca pojawia się uśmiech. Musisz to przetrwać. Nie udawaj! Bądź sobą, kimś kto da innym nadzieję na lepszy świat. Uśmiechnij się za ...3 ...2 ...1 ...0 PSTRYK! I nie przestawaj, bo z uśmiechem ci do twarzy. Przebrnąłeś? Gratuluje, możesz spełnić swoje marzenia. Kiedy wracasz z uśmiechem nawet po tych 8 godzinach lekcyjnych do domu, dzień staje się lepszy. Masz więcej motywacji do działania, tym lepsze oceny, tym mniej strachu. Dasz radę!
Nie zapomnij skomentować, co ty myślisz o dzisiejszych czasach?!
Jeśli masz chwilkę, również zaobserwuj!
Czytaj dalej »
Dzisiejszej technologii jest mnóstwo plusów i minusów, lecz nie o tym chce pisać. Tworzenie to moje życie, największa pasja jaką mam. Każdy z nas ma jakiś talent, który musi rozwijać.
Czemu ogrom nauki jaki na nas zrzucają ma zabierać nam czas jaki poświęcamy pasji?
Chciałam napisać post o pozytywnych ludziach, którzy osiągają coś po przez optymizm. Ale coś mnie blokowało. Odrabianie lekcji do 00:00. Zazwyczaj odrabiam matematykę w autobusie, bo po prostu usypiałam na książkach. Czemu zabijają nasz optymizm. Myślę, a nauczę się tego i tego. Nie! Nie możesz bo musisz zdać jeszcze z 10 innych przedmiotów, a nie którzy nawet z 16.
To nie post o edukacji i nie podanie o kolejną reformę. To post o faktach.
Czemu akurat depresja? Wychodzisz z domu jest ciemno. W szkole za oknami jest piękne słońce, czasem po prószy śnieg, teraz to nawet częściej, a ty? Musisz uczyć się logarytmów. Co z tego że chcesz być humanistą, musisz umieć ile to jest 2 do potęgi 45123545.
Przyznaje się zaniedbałam się, mam bałagan w pokoju, mam bałagan w głowie, mam puste w miejscu pasji. Jak można coś realizować, kiedy wracając po ciemku do domu myślisz, że jeszcze po kilkunastu godzinach w szkole musisz kolejny raz liczyć te ''cudowne'' logarytmy i zrobić milion innych rzeczy z każdego przedmiotu. Dajmy już spokój szkole. Powiedz mi lepiej, kiedy ostatnio odłożyłeś/aś telefon chociaż na godzinę. Ja jeszcze potrafię zostawić telefon i iść w świat. Największym minusem jest ta ciemność. Chciałabym pobyć na świeżym powietrzu w moim lesie z jeziorkiem na skraju, lecz ciemność mnie zamyka. A przez to zamykam się w sobie. Udaje uśmiech, wszyscy myślą ,,Wow! Ale jesteś pozytywna i odważna.'' Nie prawda. Boję się... Przyznaje, boję się. Czego? Każdej sekundy jaka następuje, każdego powiadomienia o ocenie, każdej minuty w jakiej ładuje się telefon by wyświetlić stronę z dziennikiem elektronicznym. Boję się, że moja nauka nie daje nic. Milion cyferek decyduje o mnie. Boję się, że uderzę o dno i wszystkie moje plany legną w gruzach, bo nie dam rady. Lecz strach jest najgorszym wrogiem jakiego możesz mieć! Trzeba wstać! Iść dalej... Ale gdzie? Nie myśl zbyt długo odpowiedź jest prosta. Tam gdzie będziesz szczęśliwy/a. Kiedy wiesz, że wracając do tego miejsca pojawia się uśmiech. Musisz to przetrwać. Nie udawaj! Bądź sobą, kimś kto da innym nadzieję na lepszy świat. Uśmiechnij się za ...3 ...2 ...1 ...0 PSTRYK! I nie przestawaj, bo z uśmiechem ci do twarzy. Przebrnąłeś? Gratuluje, możesz spełnić swoje marzenia. Kiedy wracasz z uśmiechem nawet po tych 8 godzinach lekcyjnych do domu, dzień staje się lepszy. Masz więcej motywacji do działania, tym lepsze oceny, tym mniej strachu. Dasz radę!
Nie zapomnij skomentować, co ty myślisz o dzisiejszych czasach?!
Jeśli masz chwilkę, również zaobserwuj!
7♛ Wywiady z pasji
Dzisiaj pragnę Wam przedstawić Weronikę. Pasja, którą ma, chciałby mieć prawie każdy człowiek. Jest to rysowanie. Niesamowita jest moc kiedy możesz narysować piękny świat, który widzisz.
Witaj! Dlaczego Twoja pasja jest wyjątkowa?
Odkryłam ją 2 wieku sześć lat na konkursie szkolnym, który polegał na narysowaniu swojej okolicy, rysowałam 2 godziny bez pomocy, udało mi się i wygrałam, wszyscy bili mi brawo.
Co głównie malujesz?
Krajobrazy, ale też portrety i martwą sztukę.
Czemu rysujesz?
Weronika - Bo to kocham .
To ważne żeby kochać to co się robi. Planujesz jakaś przyszłość ze swoją pasją?
Weronika - Chcę pomagać ludziom, jednym z moich pomysłów jest rysownik w kryminalistyce.
Czytaj dalej »
Witaj! Dlaczego Twoja pasja jest wyjątkowa?
Weronika - Ukazuje mnie jaką naprawdę jestem. Mogę być sobą i nie kryć tego.
Kiedy odkryłaś swoja pasje i w jaki sposób?
Odkryłam ją 2 wieku sześć lat na konkursie szkolnym, który polegał na narysowaniu swojej okolicy, rysowałam 2 godziny bez pomocy, udało mi się i wygrałam, wszyscy bili mi brawo.
Co głównie malujesz?
Krajobrazy, ale też portrety i martwą sztukę.
Czemu rysujesz?
Weronika - Bo to kocham .
To ważne żeby kochać to co się robi. Planujesz jakaś przyszłość ze swoją pasją?
Weronika - Chcę pomagać ludziom, jednym z moich pomysłów jest rysownik w kryminalistyce.
Jaki jest tego powód?
Budzi cię kolejny raz ten sam dźwięk budzika. Myślisz, czemu życie jest takie okrutne. Nie zwracając uwagi na nic, ubierasz się, jesz w pośpiechu śniadanie. Biegniesz na autobus, w drodze powiesz komuś przelotnie ,,cześć'', nawet nie pamiętasz kto to był. Kiedy czekasz, aż dojedziesz uczysz się tych wszystkich pierwiastków, ze złą miną patrzysz jak ktoś obcy do Ciebie usiądzie. Wchodzisz to twojej rzeźni. Ze spuszczonym wzrokiem witasz wszystkich. Zaczyna się lekcja. Nie próbujesz wcale słuchać, grasz w jakieś gry na telefonie i jedynie po co podnosisz wzrok to zobaczyć, czy nauczyciel nie patrzy. Dzwonek! Twoje zbawienie po tych wszystkich 8 lekcjach. Kolejna godzina w autobusie. Patrzysz za okno. Jest szaro. Wysiadając z niego myślisz ile masz nauki, jednak najpierw postanawiasz iść spać. Budzisz się w nocy i biegiem odrabiasz wszystkie lekcje. W końcu i tak usypiasz na książkach. I nadchodzi kolejny bez sensowny dzień. A co czeka Cię w przyszłości? Byle jaka przyszłość, praca w której będziesz harować na zbędne złotówki.
Takie życie to Twoje marzenie?? Nie? A jak ono powinno wyglądać? Cofnijmy czas i zacznijmy jeszcze raz!
Budzisz się kilka minut przed budzikiem. Wstajesz z uśmiechem, bo zaczął się kolejny piękny dzień. Mówisz ,,dzień dobry'' swoim najlepszym rodzicom. Jesz z nimi duże śniadanie. Rozmawiacie i śmiejecie się. Kiedy idziesz na przystanek, spotykasz znajomych. Pytasz ich ,,jak tam?''. Cieszysz się, że ich masz. Jedziecie razem do szkoły. Pomagasz koleżance w nauce, bo nie rozumie jednego prostego słowa. Prowadzisz rozmowy z całą klasą. Przecież wszyscy dążymy, by robić w życiu to co kochamy. Po lekcjach idziecie razem na lody. Umawiacie się na wspólną naukę. Zadowolona/y wracasz do domu. Stajesz się piękna/y przed lustrem. Idziesz spać z myślą, że kolejny dzień może być jeszcze lepszy. Co robisz w przyszłości? Jesteś tam gdzie był twój cel. Robisz to co kochasz!
Czytaj dalej »
Takie życie to Twoje marzenie?? Nie? A jak ono powinno wyglądać? Cofnijmy czas i zacznijmy jeszcze raz!
Budzisz się kilka minut przed budzikiem. Wstajesz z uśmiechem, bo zaczął się kolejny piękny dzień. Mówisz ,,dzień dobry'' swoim najlepszym rodzicom. Jesz z nimi duże śniadanie. Rozmawiacie i śmiejecie się. Kiedy idziesz na przystanek, spotykasz znajomych. Pytasz ich ,,jak tam?''. Cieszysz się, że ich masz. Jedziecie razem do szkoły. Pomagasz koleżance w nauce, bo nie rozumie jednego prostego słowa. Prowadzisz rozmowy z całą klasą. Przecież wszyscy dążymy, by robić w życiu to co kochamy. Po lekcjach idziecie razem na lody. Umawiacie się na wspólną naukę. Zadowolona/y wracasz do domu. Stajesz się piękna/y przed lustrem. Idziesz spać z myślą, że kolejny dzień może być jeszcze lepszy. Co robisz w przyszłości? Jesteś tam gdzie był twój cel. Robisz to co kochasz!
Jak znaleźć inspiracje?
Rozejrzy się dookoła. Inspiracja leży pod nogami na chodniku, wisi na drzewach, siedzi na balkonie. Jest wszędzie wystarczy widzieć, nie tylko patrzeć. Zastanawiamy się skąd inni biorą siłę na kolejny czas w życiu. Dzisiaj nadejdzie dzień, w którym poczujesz przypływ inspiracji.
Największą kopalnią pomysłów jest nasza wyobraźnia. Tak działają sławni ludzie. Wyobrażają sobie ''coś'', a potem to realizują.
Masz pustkę w wyobraźni?! Masz pustkę w głowie?!
Przedstawiam Wam kilka świetnych sposobów na to!
1. Muzyka. Włącz swoją ulubioną piosenkę i myśl. O sobie, o twoim otoczeniu, staraj się zrozumieć to czego nie rozumiesz. Jeśli nie masz pojęcia jaka piosenka może Ci pomóc o to kilka moich propozycji.
klik klik klik klik
2. Rozmowa z przyjaciółką, przyjacielem, chłopakiem, dziewczyną. Naprawdę podczas zwykłej rozmowy z kimś bliskim możemy wpaść na niesamowite pomysły.
3. Po prostu pisz co myślisz. Zapisuj swoje myśli na kartce. Na przykład ja! Piszę teraz i już mam pomysł na kolejny post, mimo to, że chwilę temu miałam pusto w głowie.
4. Czytaj. Weź ulubioną książkę, lub nową z biblioteki i czytaj! Losy bohaterów mogą Ci wskazać pomysły na wiele rzeczy.
5. Ostatnim najbardziej czasochłonnym sposobem jest po prostu czekanie. Posprzątaj, odrób lekcje - zajmij się zwykłymi, codziennymi czynnościami. Wena lubi przychodzić najczęściej kiedy o niej nie myślimy i się jej nie spodziewamy.
Pamiętajcie zawsze nosić ze sobą notes i długopis, by zawsze zapisywać swoje nagłe i najlepsze pomysły. Na koniec wróćcie do pierwszego zdania i zapamiętajcie je. Życzę Wam dużo inspiracji.
Photo by Josh Byers
Czytaj dalej »
Największą kopalnią pomysłów jest nasza wyobraźnia. Tak działają sławni ludzie. Wyobrażają sobie ''coś'', a potem to realizują.
Masz pustkę w wyobraźni?! Masz pustkę w głowie?!
Przedstawiam Wam kilka świetnych sposobów na to!
1. Muzyka. Włącz swoją ulubioną piosenkę i myśl. O sobie, o twoim otoczeniu, staraj się zrozumieć to czego nie rozumiesz. Jeśli nie masz pojęcia jaka piosenka może Ci pomóc o to kilka moich propozycji.
klik klik klik klik
2. Rozmowa z przyjaciółką, przyjacielem, chłopakiem, dziewczyną. Naprawdę podczas zwykłej rozmowy z kimś bliskim możemy wpaść na niesamowite pomysły.
3. Po prostu pisz co myślisz. Zapisuj swoje myśli na kartce. Na przykład ja! Piszę teraz i już mam pomysł na kolejny post, mimo to, że chwilę temu miałam pusto w głowie.
4. Czytaj. Weź ulubioną książkę, lub nową z biblioteki i czytaj! Losy bohaterów mogą Ci wskazać pomysły na wiele rzeczy.
5. Ostatnim najbardziej czasochłonnym sposobem jest po prostu czekanie. Posprzątaj, odrób lekcje - zajmij się zwykłymi, codziennymi czynnościami. Wena lubi przychodzić najczęściej kiedy o niej nie myślimy i się jej nie spodziewamy.
Pamiętajcie zawsze nosić ze sobą notes i długopis, by zawsze zapisywać swoje nagłe i najlepsze pomysły. Na koniec wróćcie do pierwszego zdania i zapamiętajcie je. Życzę Wam dużo inspiracji.
Photo by Josh Byers
Subskrybuj:
Posty
(
Atom
)











przez
Blokotka