Słoneczny optymizm w smutku.

Mija długi czas zanim zdobędziemy najważniejsze nasze wartości. Lecz w jednej chwili możemy to wszystko stracić. Jednego dnia świeci słońce a przez kolejny tydzień pada deszcz. Wyczekiwane na słońce - ulubione zajęcie marzycieli. Czasem to słońce jest jasno widoczne na środku nieba, a są takie dni gdy trzeba je szukać za chmurami. Tak pięknie pisać metaforą. Słońce to optymizm. Chmury to nasze przeszkody do bycia szczęśliwym. Wszystko w naszym życiu ma głębsze znaczenie. Niby zwykłe słońce, zwykły dzień. Zwykły autobus, zwykła pszczoła, zwykle słowo. A jednak to coś niezwykłego. Tylko trzeba na to wszystko spojrzeć inaczej...

Czytaj dalej »

Butelka rzucona w morze.

Jak butelka wyrzucona w morze odpływają wspomnienia. I kiedy coś przeminie rozumiesz jak dobrze było. Tęsknota to najgorsze uczucie. Nie możliwość powrotu. Nie możesz cofnąć czasu. Trzeba iść do przodu. Czasem  chciało by się obejrzeć nasze życie jak film. Powrócić do najlepszych momentów. Jedyne co możesz zrobić to wrócić to dawnych miejsc, usiąść i pomyśleć ile tu się zdarzyło. Pozwolić spłynąć łzom po policzku. Przypomnieć sobie ludzi, z którymi tyle się spedzilo czasu. Teraz jesteś daleko od wspomnień.  I marzysz by historia się powtórzyła. Złamać zasady. I znów poczuć szczęście jakie było kilka lat temu. Jednak co to by było za życie gdybyśmy stali w miejscu. Tak nie dawno się coś zaczęło a już jest coś nowego. Mam nadzieję, że każdy wykorzysta czas jak najlepiej umie. By kiedyś usiąść w tym miejscu wspomnień razem z osobami ważnymi w naszym życiu i razem powspominać. Ważne by mieć z kim płakać ze szczęścia. Bo myśli o wspomnieniach to same szczęście.

Czytaj dalej »

Dom jest tam gdzie nadzieja. Nadzieja jest tam gdzie serce. Serce tam gdzie miłość.

I przedstawiam wam dzisiaj zdjęcie, które było zrobione gdy uśmiech z mojej twarzy nie znikał. I mimo deszczu po wielu strasznych chwilach pojawiła się tęcza. Tęcza w miejscu gdzie czuję się jak w domu. Pozory mylą, że dom to tylko budynek. Dom to miejsce gdzie czujemy się szczęśliwi i możemy zostać tam na zawsze. Dom jest tam gdzie jest bliską nam osoba. To miejsce jest tak daleko i blisko. Jest w nim tyle wspomnień. Jedziesz rowerem czy piechota a może samochodem szybko omijasz, ale wiesz że gdzie nie spojrzysz zobaczyć dawne wydarzenia. Dawne uczucia.  A teraz z daleka widzisz jak nad miejscem które kochasz pojawia się tęcza. To dobry znak. Pokaże on ile jeszcze przede mną i że to jeszcze nie koniec. Piękne niebo,  droga do przygody. Wystarczy chęć by zyskać wszystkie marzenia. Wystarczy słowo, wystarczy jeden krok by zacząć coś nowego. Potrzeba miesięcy by coś zyskać a jedno zdanie by coś zniszczyć. Mam radę. Uważaj by nie zniszczyć swojej tęczy - swojej nadziei.

Czytaj dalej »

Kolorowo-szary powrót.

Radość odchodzi wraz ze słońcem. Coraz mniej zieleni nad naszymi głowami. Niebo już nie jest niebieskie. Po słonecznych chwilach pora ustąpić jesieni. Na początku może być szaro lecz po pewnym czasie zobaczymy ile kolorów ma szarość. Nie było mnie tu długo. Wiele zdjęć zniknęło w głębi telefonu lub aparatu. Pora wrócić i odświeżyć każdą pasję.

Czytaj dalej »

Słońce jest pocałunkiem dobra.

Gdy nadzieja mija i świat jest na Ciebie zły. Nagle nadchodzi koniec dnia, a świat pokazuje swoją mroczna stronę. Upadasz, lecz głowę masz uniesioną w stronę słońca. Ciemność cię pochłania, wzrok sięga coraz niżej, aż zamykasz oczy by nie czuć mroku. I gdy wiesz, że dalej sam nie dasz rady promienie słońca ogrzeją twoją twarz i powoli podniosą do Twojej godności. Zobaczysz świat inaczej. Ludzie po cierpieniu widzą wszystko inaczej. Robisz krok, lecz boisz się kolejnego upadku. Cofasz się w miejsca, które znasz. Nie możesz iść dalej ze strachu. Wiesz, że ciemność się zbliża. Musisz podjąć decyzję. Czy iść przed siebie z podniesioną głową, czy znów dać się poniżyć ciemności. Każda nowa decyzja jest jak małe zwycięstwo. Strach jest straszny sam w sobie. Dlatego należy zawsze iść za słońcem, gdy strach ucieka. Łączy się on z ciemnością, która jest przeciwieństwem słońca. Natomiast słońce jest jak przytulenie, jak pocałunek. Daje energię, pokazuje inaczej świat. Wiesz, że coś się zmienia i nie trwasz w miejscu. 

Czytaj dalej »

Być jak niebo.

Czy pokazać jakim jest się w środku to takie trudne? Jak pokazać komuś, przed kim tyle lat udawało się głupią, by się dostosować? Po co zniżać się do czyjegoś poziomu? Dlaczego chcemy być tacy jak inni? Kogoś innego pociągać bardziej będą przeciwieństwa, coś nowego. Trzeba być jak zachmurzone niebo, okryte nutką tajemnicy. Należy pokazać swój blask przez chmury, by nie odstraszyć innych swoją innością. Jenak należy pamiętać, że każde niebo w końcu staje się bez chmurne. Więc co robić, gdy nadejdzie czas pokazać siebie? Strach może nas wprowadzić w kłamstwo nawet o samym sobie i znów możemy udawać. Każdy krok, musi być powolny i dokładny, tak jak odsuwanie pojedynczej chmury z nieba. By w końcu pokazać jacy piękni jesteśmy, kiedy lśnią gwiazdy i świeci słońce. 

Czytaj dalej »

Biegnąć w stronę słońca.

Biegniesz przez życie do celu. Podobno po śmierci idzie się w stronę światła. W sumie śmierć nie różni się prawie wcale od życia. Tak jak w życiu i śmierci idziemy do jakiegoś celu, do światła. W życiu tym światłem może być dom, pieniądze, miłość i wiele innych. W śmierci naszym celem jest dość do niego. A czym on jest? Można wiele tu myśleć, ale tylko po śmierci się przekonamy. Podobno w Niebie jest sąd. Bóg nas ocenia po naszych czynach. Podobnie jest na Ziemi. Ludzie oceniają nas za to co robimy, ale też za to ile mamy kolorowych papierków w portfelu. Sądzę, że po śmierci nie będzie niczego nowego. Wszystko będzie tak samo, ale w lepszym wydaniu. Może śmierć jest lepsza?? Wszystko tam jest dobre. Ale jednak w życiu możemy sobie pozwolić na trochę szaleństwa i jest to ryzyko. Moim zdaniem, lepiej cieszyć się życiem, bo potem i tak będziemy siedzieć w tym piekle lub niebie i się nudzić. Nawet nie będziemy mogli się zanudzić na śmierć, bo już umarliśmy. 

Czytaj dalej »

To tylko pozory...

Zwykły hamak, a tak wiele wspomnień. Kiedyś bujały się na nim osoby, które może nigdy więcej na nim nie usiądą. Może nawet nie będą pamiętać jak z wielkim uśmiechem spędzali czas bujając się. Jednak on zapamięta. Tylko z pozoru to martwy przedmiot. Tylko z pozoru to zwykłe zdjęcie. Pozory mylą. Przyjrzyj się uważnie i zobacz ile jest tu tęsknoty, ile wspomnień. 

Czytaj dalej »

Wiosna daje nam możliwość zmian.

Wiosna już dawno gości, lecz dopiero teraz ją czuć. Kiedy ta mała wiewiórka przebiegła mi pod nogami zrozumiałam, że już kwiecień. I już od dawna jest wiosna. I jak szybko minął ten czas. Przed chwilą marzłam na przystanku czekając na autobus, a dzisiaj w samej bluzie biegałam, by zrobić zdjęcie tej wiewiórce. Tak wiele zmian, następuje zbyt szybko.... zbyt szybko. 

I nagle zatrzymuje mnie pytanie : Po co się tak śpieszę? 

Być może po miłość, może po sławę. Ale moją odpowiedzią są słowa:

,,Kiedy słońce zgaśnie, a koniec będzie już bliski zrozumiesz jak mocno można kochać życie.''

Czytaj dalej »

Wspomnienia.

Świat idzie coraz szybciej do przodu. Nie zauważysz, a już jesteś dorosły. Całe życie mija jak jeden krótki film. Pamiętamy tylko wspaniałe chwile. Należy zadbać, by było ich najwięcej. Nie można poddać się od razu. Celem są wspomnienia, a nie bogate życie. Jeśli kiedyś obudzisz się na łożu śmierci, nie będziesz wspominał ile masz majątku, ale to co przeżyłeś. Każdego człowieka, który wniósł coś do twojego życia, jest warty zapamiętania. W niebie jesteśmy oceniani za to ile miłości komuś daliśmy, a nie za to ile mamy pieniędzy na koncie bankowym, które i tak z biegiem czasu stracą wartość. Pamiętaj! Powiedzenie komuś ,,kocham cię'' jest bardziej wartościowe od kupienia nowego telefonu, czy samochodu. 

Czytaj dalej »

Ludzie - inne znaczenie.

Każdy człowiek ma inny kolor swojej duszy. Inaczej na tym świecie myśli dziecko, inaczej nastolatek, inaczej dorosły, a inaczej starzec.  Ludzi można by było podzielić na cztery grupy. Dzieci, pesymistów, realistów i optymistów. Dzieci - myślą one inaczej, kochają bezwarunkowo. Pesymiści, czyli nastolatkowie - oczywiście nie każdy nastolatek jest pesymistą, ale większość wmawia sobie, że nie ułoży sobie dalej życia, że nie znajdzie dobrej pracy, a nawet brak poparcia od strony rówieśników prowadzi do smutnych a nawet samobójczych myśli. Może po prostu ludzie w tym wieku boją się dorosłości. Realiści, czyli dorośli - najczęściej ludzie dorośli wiedzą na czym stoją, wiedzą jak zarobić, chociaż czasem zapominają o miłości. I najlepsza grupa, którą podziwiam. Optymiści, czyli starsi ludzie - czasem chcą wrócić do lat młodości, nawet jeśli przeżyli wiele złego chcą znów poczuć siłę. Czują ją w sobie. I to jest ten optymizm, który kocham mimo upływu lat nadal czuć radość i tutaj jest najwięcej Miłości. Człowiek jest ogólnie słabym stworzeniem, ale pewność siebie dobre wykorzystanie rozumu, może Go zaprowadzić do wielkich rzeczy. 

(modelka : Julia L.)

Czytaj dalej »

Człowiek na drodze do szczęścia.

Droga jest najpiękniejszą rzeczą jaką kocham fotografować. Symbolizuje ona to, że idziemy na przód, dążymy do czegoś i przeżywamy przygodę. Są na niej ślady innych, którzy podążyli tą samą drogą co Ty. I wiesz, że nie jesteś sam. Inni przez to też przechodzą.  Każdy człowiek przeżył smutek, i płynęły z nas łzy zawierające więcej uczuć niż wody. Każdy człowiek był zły na kogoś, na siebie samego, miał ochotę rozwalić wszystko co było w zasięgu jego ręki, by wszystko waliło się jak Jego życie. Każdy człowiek czuł radość. Te skrzydła, które człowiekowi bezczelnie zabrano. Szczęście, że leci z uśmiechem na twarzy przez życie i wie, że w końcu będzie dobrze. 

Czytaj dalej »