Pani Róża

Każdego z nas można by było kiedyś nazwać kwitnącą różą. Małe piękno, którym wszyscy się zachwycają. Byliśmy oczkiem w głowie naszych rodziców. Uczyli nas wszystkiego od początku, jak ogrodnik podlewa różę.  Każdy nowy krok to jak każdy otwierający się płatek róży, by ujrzeć blask słońca. Niewinna mała różyczka, która kiedyś przemieniła się w piękną i dostojną różę.





Powoli rozkwitamy. Mamy coraz więcej możliwości. Nie każdy wierzył, że dopniemy swego. Nie każdy widział w nas tego pięknego rozwiniętego kwiatu. Nie każdy dostrzegał piękno. A teraz wszyscy podziwiają Cię, jak pięknie wyrosłeś/aś na dorosłego człowieka. Teraz wszystko zależy od Ciebie jakie decyzje podejmiesz. Czy nadal będziesz piękną różą?


Tyle przeżytych wspaniałych chwil. Wspomnienia zawsze pozostają w naszym sercu. I patrzymy już na poblakłe zdjęcie małej różyczki. Powoli nadchodziła starość. Pokazywały się z dnia na dzień coraz więcej zmarszczek. Piękno odeszło. I już nawet dziewczyna nie cieszy swych niebiańskich oczu na widok róży. Więdnie z gracją, jakiej przystało właśnie temu pięknemu kwiatu. Opada z sił jak stary człowiek. To już nie jest różyczka, ani dostojna róża. Teraz została tylko opowieść o Pani Róży. 



2 komentarze :

Nie każdy dostrzega piękno. © 2016. Wszelkie prawa zastrzezone. Szablon stworzony z przez Blokotka